Przesłanki powyższe traktowane są jako alternatywne dla całego układu cen wewnętrznych, ewentualnie tylko dla pewnych jego obszarów lub jako przesłanki nawzajem się uzupełniające. Odpowiednio do przyjętej podstawy mamy jedno- i wieloprzesłankowe próby konstruowania układu cen. Jednoprzesłankowe układy cen wewnętrznych konstruowane są wyłącznie lub głównie w oparciu o jedno kryterium np. kosztów produkcji, cen zewnętrznych lub cen równowagi.
Wieloprzesłankowe układy cen wewnętrznych mogą być rezultatem stosowania różnych przesłanek dla odrębnych sfer działania cen lub ich kombinacji. Przykładem pierwszej grupy wieloprzesłankowych układów cen jest np. stanowisko proponujące stosowanie innej zasady kształtowania cen środków produkcji i przedmiotów spożycia, wyrobów produkowanych w kraju i importowanych itd. Przykładem drugiej grupy są układy cen oparte na więcej niż na jednej przesłance w ramach poszczególnych sfer działania cen (kombinacja zasady kosztowej z ceną równowagi lub z ceną zewnętrzną). Poszczególne rozwiązania mają swoje zalety i/wady. Jednym z ważnych zadań analizy przesłanek cen musi być ich określenie i ocena. Dopiero na tej podstawie można oczekiwać prawidłowego rozwiązania. Jego przydatność powinna być badana z punktu widzenia zadań, stawianych przed cenami, świadomość zalet i wad poszczególnych przesłanek cen pozwoli ponadto lepiej je stosować i skuteczniej posługiwać się cenami.
wróżki | |
|