Jest oczywiste, że każdy system funkcjonowania gospodarki, każdy mechanizm gospodarczy albo wciela w życie, albo przynajmniej odzwierciedla panujące stosunki produkcji. Jak wiadomo, jedną z najważniejszych ekonomicznych przesłanek rewolucji socjalistycznej było otwarcie drogi dla bezpośredniego realizowania celu produkcji społecznej. Chodziło o przezwyciężenie fetyszyzmu towarowo-pieniężnego, powodującego pośredni i niedoskonały, anarchiczny sposób realizacji tego celu - z kapitalistą, jako kosztownym pośrednikiem. Historyczną zasługą socjalizmu jest przywrócenie właściwej hierarchii problemów ekonomicznych ludności. Nie maksymalizacja efektu wartościowego, pieniężnego, zwłaszcza w postaci wartości dodatkowej, a dążenie do możliwie największego społecznego efektu użytkowego, rzeczowego stosunku do ponoszonych nakładów - stanowić może jedyny rzeczywisty motyw produkcji społecznej.
Uspołecznienie środków produkcji stworzyło zupełnie nowe warunki gospodarowania. ' Powstała możliwość przezwyciężenia atomizacji (rozproszenia) działań gospodarczych, zmieniła się zupełnie skala przestrzenna, ilościowa, czasowa podejmowania decyzji, zmieniły się ich motywy i kryteria. Absurdalnym nieporozumieniem byłoby w tych okolicznościach niewykorzystanie społecznej własności środków produkcji jako bazy dla zintegrowania gospodarki narodowej, dla świadomego, planowego kierowania jej.dalszym rozwojem.
| |
|